Camille otworzyła okno w samochodzie i spojrzała w stronę pomarańczowo-brązowego budynku. Okna były otwarte i dostrzegła kilka uczniów i uczennic. Jej wzrok przyciągnęła dziewczyna o różowych włosach związanych z tyłu w kok. Gdy dziewczyna popatrzyła się w jej stronę to Camille pośpiesznie zamknęła okno.
-Katie...Ja tu nie mogę zostać...Nie chcę!- jak zwykle Camille zachowywała się jak rozkapryszona pięciolatka.Minę też miała jak pięciolatka.- Nie mogę zostać w starej szkole?
-Posłuchaj... Miałam ci nie mówić. Ale nie chodziłaś do szkoły od dziewięciu lat, a ta szkoła jest idealna dla dzieci z takimi problemami jak twoje...
Tu Katie przerwała i zajęła się swoimi blond włosami czekając na reakcję przyjaciółki. Camille zadawała sobie pytania''ile lat spała?",''o jakie problemy chodziło Katie?'' i tym podobne. Wreszcie po kilku minutach, gdy obok samochodu zaczęły się zbiegać dzieciaki Camille się odezwała.
- Czy gdy będę tu mieszkała,będę mogła odwiedzać ciebie, Harry'ego i Victorię?-zapytała ze smutkiem w oczach malują usta błyszczykiem o smaku truskawki.
-Oczywiście, ale tylko w święta...Do zobaczenia, Camille...
Gdy Camille wyszła z samochodu wszystkie oczy uczniów skierowały się ku niej. Nienawidziła tego. ''Dla ludzi z problemami, tak? Nie widzę z nimi problemu.''. Jak zwykle miała na sobie swój ulubiony zestaw ubrań. Fioletowy top bez rękawów, niebieskie szorty i trampki. Idealnie pasowały do tego jej wielkie zielone oczy, brązowe włosy z fioletowymi pasemkami i końcówkami. i czarne rękawiczki bez palców. I jej ulubiony złoty naszyjnik z literką C. Wzięła swoje rzeczy, czyli torbę i plecak. Przypomniała sobie jak kilka godzin po tym gdy Katie powiedziała jej, że nie może mieć kolczyka w nosie już miała kolczyk. Gdy poznała Harry'ego i Victorię... Nie potrafiła sobie przypomnieć ile lat temu ich poznała. Zamyśliła się i zanim dotarła do pokoju 213 gdzie mieszkała z jakąś dziewczyną(a przynajmniej tak miała w mailu) spotkała tą różowowłosą dziewczynę.
-Cześć. Mam na imię Alex. Ty pewnie jesteś Camille.- powiedziała dziewczyna z łobuzerskim uśmiechem.
-Taak...Skąd wiesz?...I miło mi cię poznać.
-Pani dyrektor mi powiedziała. Też mieszkam w 213. Chodź zaprowadzę cię...
Na razie tyle. Zapraszam do komentowania. :)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz