Rozdział 2

Gdy Alex prowadziła Camille do pokoju opowiadała z kim się przyjaźni.
-Słuchaj, na pewno polubisz Kevina i Alana, ale raczej nie Olivie.-powiedziała wesoło Alex- To wredna suka. Chodziła ze wszystkimi chłopakami w szkole. I z niektórymi dziewczynami też. Zmienia partnerów jak rękawiczki! Nienawidzę jej, ale chodzi z Alanem, a to mój przyjaciel. Najlepszy.
Camille jej nie słuchała. Myślała o Harry'm i Victorii. Co robią. Czy za nią tęsknią... Przecież widziała ich dziś rano! Nagle usłyszała słowa koleżanki.
-Tylko uważaj gdy zdenerwujesz Olivię. Ona ma władze w szkole. Jest bogata i ma sławnych rodziców.
-Nie martw się. Znam tego typu dziewczyny. Tam gdzie wcześniej mieszkałam...-urwała. Nie miała ochoty opowiadać Alex o sierocińcu.-Tam gdzie wcześniej mieszkałam miałam kilka koleżanek tego typu.
Różowowłosa opowiadała coś o szkole, ale Camille jej nie słuchała. Myślała o tym całym Kevinie. Gdy Alex o nim mówiła to popatrzyła się na nią znacząco. Źle się z tym czuła, bo wiedziała, że w Internatach często uprawiają seks, a ona nie chciała. Raz już zaszła w ciąże i nie chciała po raz kolejny. Gdy doszły do pokoju to Camille sparaliżowało. Połowa pokoju była szaro-brązowa, a druga połowa(należąca do Alex) różowo-czarna. W pokoju mieściły się dwa łóżka, dwa biurka, dwie szafy, oddzielny pokój, który okazał się łazienką i kilka półek na książki. Obok biurka Camille był zielono-szary plecak, a na biurku ktoś położył czarny długopis, kolorowe żelopisy i książki do matematyki, angielskiego, francuskiego, historii i biologii. Dziewczyna westchnęła i słuchała co mówi do niej koleżanka.
-Ta część pokoju jest moja-wskazała na różową część-a ta szara twoja. oczywiście możesz, a nawet musisz ją ozdobić w swoim stylu. Masz swoje biurko, szafę i łóżko, a tam jest łazienka. Teraz możesz się przejść po szkole, jeśli chcesz. Ja muszę iść do biblioteki, bo jutro mam kartkówkę z historii.
Alex odwróciła się i odeszła. Camille rozpakowała się i poszła przespacerować się po szkole. Myślała o tym czy naprawdę polubi tego całego Kevina. Słyszała na korytarzu, że jakieś dziewczyny mówiły jaki to on ładny. Postanowiła zadzwonić do Harry'ego, ale zapomniała telefonu z plecaka. Była już poza budynkiem. Szła ładnym ogrodem. Wszędzie były kwiaty i drzewa. Najczęściej owocowe. Dziewczyna przystanęła i zerwała sobie jabłko z drzewa.
-Cześć. Ty jesteś Camille? Alex mówiła, że razem mieszkacie. Jestem Kevin.
Chłopak stał tak blisko Camille, że czuła jego oddech na szyi pomimo włosów. Nie zauważyła nikogo w ogrodzie, więc ją trochę zaskoczył. Odwróciła się. Chłopak naprawdę był ładny. Miał ciemne, lekko kręcone włosy, duże, zielone oczy i dołeczki w policzkach. Ubrany był w niebieską koszulkę, czerwone spodnie i czarne buty. Miał taki naszyjnik jak ona, tylko dziewczyna miała ''C'', a on miał ''K''.
-Tak, to ja. Alex mi coś tam o tobie mówiła.
-Alex... Z nią to tak jest. Ledwo się znacie, a ona już ci wszystko mówi. Może się przejdziemy?-chłopak był naprawdę uroczy z tymi swoimi dołeczkami.
-Jasne. Bardzo chętnie.

Na początku są krótkie, bo nie wiem czy ktoś to czyta. Komentujcie. Jeden komentarz=jedna motywacja.

Rozdział 1

Camille otworzyła okno w samochodzie i spojrzała w stronę pomarańczowo-brązowego budynku. Okna były otwarte i dostrzegła kilka uczniów i uczennic. Jej wzrok przyciągnęła dziewczyna o różowych włosach związanych z tyłu w kok. Gdy dziewczyna popatrzyła się w jej stronę to Camille pośpiesznie zamknęła okno.
-Katie...Ja tu nie mogę zostać...Nie chcę!- jak zwykle Camille zachowywała się jak rozkapryszona pięciolatka.Minę też miała jak pięciolatka.- Nie mogę zostać w starej szkole?
-Posłuchaj... Miałam ci nie mówić. Ale nie chodziłaś do szkoły od dziewięciu lat, a  ta szkoła jest idealna dla dzieci z takimi problemami jak twoje...
Tu Katie przerwała i zajęła się swoimi blond włosami czekając na reakcję przyjaciółki. Camille zadawała sobie pytania''ile lat spała?",''o jakie problemy chodziło Katie?'' i tym podobne. Wreszcie po kilku minutach, gdy obok samochodu zaczęły się zbiegać dzieciaki Camille się odezwała.
- Czy gdy będę tu mieszkała,będę mogła odwiedzać ciebie, Harry'ego i Victorię?-zapytała ze smutkiem w oczach malują usta błyszczykiem o smaku truskawki.
-Oczywiście, ale tylko w święta...Do zobaczenia, Camille...
Gdy Camille wyszła z samochodu wszystkie oczy uczniów skierowały się ku niej. Nienawidziła tego. ''Dla ludzi z problemami, tak? Nie widzę z nimi problemu.''. Jak zwykle miała  na sobie swój ulubiony zestaw ubrań. Fioletowy top bez rękawów, niebieskie szorty i trampki. Idealnie pasowały do tego jej wielkie zielone oczy, brązowe włosy z fioletowymi pasemkami i końcówkami. i czarne rękawiczki bez palców. I jej ulubiony złoty naszyjnik z literką C. Wzięła swoje rzeczy, czyli torbę i plecak. Przypomniała sobie jak kilka godzin po tym gdy Katie powiedziała jej, że nie może mieć kolczyka w nosie już miała kolczyk. Gdy poznała Harry'ego i Victorię... Nie potrafiła sobie przypomnieć ile lat temu ich poznała. Zamyśliła się i zanim dotarła do pokoju 213 gdzie mieszkała z jakąś dziewczyną(a przynajmniej tak miała w mailu) spotkała tą różowowłosą dziewczynę.
-Cześć. Mam na imię Alex. Ty pewnie jesteś Camille.- powiedziała dziewczyna z łobuzerskim uśmiechem.
-Taak...Skąd wiesz?...I miło mi cię poznać.
-Pani dyrektor mi powiedziała. Też mieszkam w 213. Chodź zaprowadzę cię...


Na razie tyle. Zapraszam do komentowania. :)